Waarom ik mijn smartphone vaarwel zei

07:11

Een kleine drie jaar geleden was het onontkoombare moment eindelijk genaderd: ik gooide mijn oude gsm ergens in een hoekje van m'n kamer en kocht een smartphone. Want dat moest toch zo, als je jong en hip wil zijn. Allemaal goed en wel, en ik amuseerde me er heel erg mee, maar na een paar maanden begonnen een aantal dingen me toch wel tegen te zitten. Ik hoor wel eens dat het nooit never jamais gebeurt, maar ik deed het ondenkbare: ik deed m'n smartphone na een dik halfjaar weg. (Voor jullie denken dat ik een onverantwoorde consument ben: de smartphone passeerde mijn beide jongere broers en is nu in het bezit van mijn papa, die zich er op zijn beurt mee mag amuseren :-) )

Gotta love Friends! Voor de volledige scene, klik hier :-)
De redenen?
  • Toen ik mijn prachtige doch zeer kwetsbare mobiel nog maar enkele dagen in mijn bezit had liet iemand me heel erg schrikken, en liet ik hem dan ook spontaan uit mijn hand glippen. Resultaat? Zo prachtig zag hij er al niet meer uit. De oude GSM die ik nu opnieuw in gebruik heb ziet er na 8 jaar nog steeds prima uit. Smartphones zijn ook zo snel verouderd (getuige daarvan het feit dat mijn eerder vermelde broers ondertussen allebei al een nieuwe kochten)  en dat maakt dat het gebruiken ervan ook niet altijd zo bijster ecologisch is. Voor wie het nog niet doorhad, daar probeer ik toch wel op te letten. :-)
  • Ik kreeg het gevoel altijd en overal bereikbaar te moeten zijn. Facebook, e-mail, àlles kwam direct binnen, de seconde dat het gebeurde, en ik wilde daar dan ook altijd meteen op antwoorden. Want de zelfbeheersing om m'n meldingen af te zetten had ik dan ook weer niet.
  • Ah, wat is het verslavend! Als ik op school zat en de les even twee seconden saai was begon ik meteen één of ander dom spelletje te spelen of Instagram te checken, en ging ik daar zo in op dat ik niet eens merkte dat de les alweer interessant was geworden. :-) Deze week hoorde ik op de radio toevallig Sam De Bruyn vertellen dat hij een digital detox doet. Op dat moment zat hij nog geen 24 uur zonder smartphone, tablet en laptop en hij werd er al dolgedraaid zenuwachtig van. Zo'n dingen wilde ik bij mezelf echt vermijden.
  • M'n abonnement werd met dat internet erbij toch wel ineens verrassend duur. Geld dat ik eigenlijk liever ergens anders aan geef. Nu bespaar ik 3 euro per maand. Lijkt niet heel erg veel, maar na 3 jaar heb je dus 100 euro bespaard. Vind ik toch niet slecht.
Nu moet ik wel bekennen dat ik ondertussen wel een tablet kocht, waarmee ik notities maak in de les, mijn laptop is namelijk heel erg zwaar (en oud). Gelukkig voor mij is de wifi op school niet om over naar huis te schrijven, en dat scheelt al in afleiding. Bovendien heb ik mijn tablet absoluut niet altijd bij me, en al helemaal niet in m'n broekzak. Ik kies dus zélf wanneer ik m'n mails nakijk. En de mooie foto's die ik met mijn fototoestel trek kan ik met wat vertraging alsnog op Instagram zetten. Want dàt kan ik dan weer niet laten. :-) 

You Might Also Like

2 reacties

  1. Wauw, ik heb veel bewondering voor je keuze. Ik zou het niet kunnen, maar aan de andere kant.. ik heb gewoon al mijn social media accounts verwijderd. Een klein beetje om dezelfde reden als jij hebt om je smartphone weg te doen. Ik kreeg het gevoel altijd bereikbaar te moeten zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt :-) Het was toen een impulsieve beslissing, maar nooit spijt van gehad! Er was trouwens gisteren een interessant stukje op Koppen: http://www.een.be/programmas/koppen/digitaal-dieet

      Verwijderen

Subscribe